konkurs link

newsletter

  • 20.1.2020, Imieniny obchodzą: Fabian, Sebastian
 
 

Z pasji do gimnastyki artystycznej - rozmowa z Magdaleną Gawarą

Na zdjęciu Magdalena Gawara. Na zdjęciu Magdalena Gawara.

Chciałabym, aby jak najwięcej dziewczynek miało szansę poznać tę piękną i jakże niedocenianą i mało znaną w naszym kraju dyscyplinę – mówi o gimnastyce artystycznej Magdalena Gawara, instruktorka gimnastyki sportowej oraz gimnastyki artystycznej, a także sędzia gimnastyki artystycznej, wieloletnia zawodniczka Krakowskiego Klubu MKS Krakus, reprezentantka Polski na Mistrzostwach Świata i Europy, półfinalistka V edycji programu TVN "Mam talent".

Magda Zaporowska: Skąd Pani zamiłowanie do sportu i gimnastyki artystycznej? Kiedy to wszystko się zaczęło?
 
MG: Można powiedzieć, że sport mam we krwi; mój tata był szczypiornistą, grał nawet w reprezentacji Polski. Zabierał mnie i brata na mecze, od najmłodszych lat wiedziałam też, że na trening trzeba zawsze iść i żeby osiągnąć sukces, trzeba ciężko pracować... Dzięki takiej postawie mój tata zwiedził kawał świata, czego pewnie nie zrobiłby, nie trenując. Zawsze powtarzał, jaki wpływ na jego życie miał sport. Było więc dla mnie rzeczą oczywistą, że będę w przyszłości trenować. Ale gimnastyka odnalazła mnie dużo szybciej, niż się tego spodziewałam. Jak miałam 6 lat, do przedszkola przyszła moja przyszła trenerka, zrobiła z dziewczynkami parę ćwiczeń i rozdała karteczki z zaproszeniem  na zajęcia z gimnastyki artystycznej. Tata zaprowadził mnie na pierwsze zajęcia i tak to się zaczęło, niedługo potem nie wyobrażałam sobie życia bez gimnastyki.
 
MZ: Więc chyba trudno było Pani pogodzić się z kontuzją, którą odniosła Pani w 2000 roku. Co się dokładnie stało?

MG: Muszę przyznać, że to była bardzo „głupia” kontuzja, jeśli tak mogę powiedzieć. Do tej pory, jak mówię komuś, że po prostu niechcący kopnęłam w krzesło, to myślą, że żartuję. A prawda jest taka, że podczas robienia wymachu nogą w tył, koleżanka przesunęła krzesło i niestety ja z całej siły w nie uderzyłam stopą. Skończyło się na pogotowiu ze złamanym palcem z odpryskiem i przemieszczeniem kości.
 


MZ: I ta, z pozoru niewinna, kontuzja zaważyła na Pani dalszej karierze?

MG: Niestety tak. Kość nie chciała się zrosnąć i skończyło się operacją. Leczenie i rehabilitacja ciągnęły się bardzo długo i  ponieważ dopiero po roku lekarz pozwolił mi wrócić na matę, niestety nigdy nie udało mi się już wrócić do formy. Dla gimnastyczki taka przerwa niestety jest już  najczęściej nie do nadrobienia.

MZ: Jednak były jakieś próby powrotu do zdrowia?  Wyczytałam na Pani stronie, że dopiero w 2006 roku całkowicie zrezygnowała Pani z kariery sportowej.

MG: Tak. Po kilku latach próby powrotu do formy przyszedł czas na pogodzenie się z tym, że gimnastyka jest już nie dla mnie... Poza tym, tak szczerze mówiąc,  już byłam po prostu za stara. Gimnastyczki kończą swoją karierę średnio pomiędzy 18. a 20. rokiem życia, ja miałam już wtedy 23. lata.

MZ: I wtedy pojawił się taniec  towarzyski… Co Panią w nim zafascynowało?

MG: Dokładnie, właśnie wtedy postanowiłam spróbować swoich sił w tańcu. Taniec zawsze był moją drugą pasją, a wtedy szukałam czegoś, czym wypełnię pustkę po gimnastyce. W tańcu towarzyskim, jak i w gimnastyce artystycznej, można wyrazić siebie, swoją osobowość, poza tym obie te dyscypliny mają w sobie coś takiego magicznego, że jak już się zacznie, to ciężko z nich zrezygnować. I w końcu miałam znów jakiś cel, do którego mogłam dążyć.

MZ: Ale sentyment do gimnastyki artystycznej chyba pozostał, ponieważ zaczęła Pani trenować w tym kierunku dzieci. Kiedy pojawił się ten pomysł?

Trudno powiedzieć, kiedy dokładnie pojawił się ten pomysł... Uwielbiam dzieci i pracę z nimi, tęskniłam też za gimnastyką, a w tańcu nie bardzo się układało, a ściślej mówiąc, z partnerami tanecznymi. Gimnastyka to ciężka praca i ja byłam do takiej pracy przyzwyczajona, natomiast w tańcu do celu dochodzi się we dwoje jako para taneczna. Po dyscyplinie indywidualnej, gdzie sama pracowałam na swój sukces, trudno mi było zrozumieć,  że mój partner nie miał np. czasu na trening, albo mu się nie chciało... I tak wróciłam do gimnastyki. Najpierw pomagałam swojej trenerce w swoim macierzystym  klubie, potem dostałam propozycję z innego krakowskiego klubu, a teraz w końcu spełniłam swoje marzenie i otworzyłam szkolę dla dziewczynek w swoim własnym klubie. A sentyment... no cóż, chyba już zawsze będzie, ponieważ gimnastyka to część mojego życia. Moja pasja, praca, marzenia...

MZ:  Zdaje się, że gimnastyka artystyczna to domena kobiet.

MG: Gimnastyka artystyczna to z pewnością domena kobiet! Jest jedną z nielicznych dyscyplin sportu, które są uprawiane wyłącznie przez dziewczynki. Co prawda w ostatnich latach coraz więcej się słyszy o mężczyznach, którzy próbują swoich sił w gimnastyce artystycznej, ale moim zdaniem to już nie jest to samo. Mężczyzna nie jest w stanie nauczyć się takiej delikatności i płynności ruchów,  przez co gimnastyka traci urok i wdzięk. Gimnastyka jest bardzo kobiecym sportem, sposób poruszania się zawodniczek, ich sylwetka i ta delikatność, to jest to, co wyróżnia tę dyscyplinę spośród innych. Na Akademii Wychowania Fizycznego gimnastyczki są rozpoznawalne w stu procentach na pierwszych zajęciach ruchowych i to przez specjalistów ze wszystkich dyscyplin sportowych. Tak więc coś w tym musi być.
 


MZ: A jak wpływa na dziecko ma gimnastyka artystyczna?

MG: Gimnastyka artystyczna, jak każda dyscyplina, uczy sumienności, pracowitości, odpowiedzialności, uczy organizacji pracy, organizacji dnia (bo przecież oprócz trenowania trzeba kontynuować edukację w szkole, więc trzeba zdążyć odrobić lekcje, przygotować się na nie i jeszcze znaleźć czas na odpoczynek, spotkania z przyjaciółmi i inne przyjemności).

Poza tym gimnastyka artystyczna wykształca w dziewczynkach poczucie rytmu, wyczucie piękna i estetyki; uwrażliwia na piękno. Oprócz tego kształtuje sylwetkę, której zazdroszczą gimnastyczkom inne sportsmenki, ale też oczywiście wspomaga harmonijny rozwój fizyczny, uczy koordynacji, uwagi, skupienia się. Gimnastyka artystyczna wpływa również na rozwój psychiczny i społeczny. Bardzo często przychodzą do mnie na zajęcia dziewczynki bardzo nieśmiałe, skryte i mające problemy z odnalezieniem się wśród rówieśników, a po jakimś czasie okazuje się, że występują przed publicznością, błyszczą na macie i mają wiele koleżanek i przyjaciół, których łączy wspólna pasja,  treningi, wyjazdy... Wiele razy słyszałam od rodziców, jak korzystnie wpłynęła gimnastyka na ich pociechy. Dzieci lepiej radzą sobie wśród rówieśników w trudnych sytuacjach, są bardziej samodzielne, śmielsze i bardzo często lepiej radzą sobie w szkole - uzyskują lepsze oceny, mimo że mają mniej czasu wolnego niż kiedyś.

MZ: A od kiedy można zacząć ćwiczyć? Czy są potrzebne do tego jakieś predyspozycje? Czy trzeba być odpowiednio wcześniej przygotowanym fizycznie?

MG: Gimnastykę w grupie początkującej można zacząć ćwiczyć już od 3 roku życia, a ponieważ na początku zajęcia mają charakter ogólnorozwojowy, to nawet jeśli dziecko nie będzie chciało trenować gimnastyki, to będzie przygotowane do każdej innej dyscypiy sportu. Nie są potrzebne żadne specjalne predyspozycje czy przygotowanie, aby rekreacyjnie ćwiczyć. Natomiast jeśli dziewczynka wykazuje chęć trenowania wyczynowo, to oczywiście gibkość i smukła sylwetka bardzo ułatwią jej karierę. Chociaż znam dziewczynki, które miały słabe predyspozycje do trenowania, a dzięki ciężkiej pracy i uporowi udało im się spełnić swoje marzenia o byciu zawodniczką.
 


MZ:  Jak może rozwijać się kariera dziecka, które poważnie myśli o gimnastyce artystycznej?

MG: Na moich zajęciach dziewczynki najpierw chodzą do grupy początkującej, gdzie ćwiczą tzw. ogólnorozwojówkę i podstawy gimnastyki, następnie przechodzą do grupy zaawansowanej, gdzie większy nacisk kładę na gibkość, wprowadzana jest też technika przyborów, a nie jak w grupie początkującej zabawa z przyborami. Dziewczynki poznają podstawowe ćwiczenia akrobatyczne i preakrobatyczne oraz mają zajęcia z baletu, gdzie poznają podstawy klasyki. Następnie z grup zaawansowanych na podstawie wieku oraz umiejętności  i  predyspozycji wybierane są dziewczynki do wyczynu, które już reprezentują klub na zawodach krajowych i zagranicznych.

MZ: Jak długo i jak często trzeba trenować, aby było widać konkretne efekty?

MG: Wszystko zależy od tego, z jakiego poziomu startujemy, ale prawda jest taka, że mniej więcej po 2 miesiącach dziecko jest już w stanie wykonywać proste elementy, a z zajęć na zajęcia uczy się ich coraz więcej. Jeśli rodzice i dzieci myślą o trenowaniu wyczynowym, to niestety muszą się oni przygotować na treningi co najmniej 4 razy w tygodniu, na początku po dwie, a potem po 3 godziny.
 
MZ: Jakie są Pani plany na przyszłość?

MG: Od ponad roku mam swój klub gimnastyczny i trenuje małe gimnastyczki, zarówno te, które ćwiczą wyczynowo - tak jak ja kiedyś, jak i te, które ćwiczą rekreacyjnie, dla własnej przyjemności, ładnej sylwetki czy jeszcze z innych powodów. Może uda mi się z nich wyłowić własną perełkę, która odniesie sukces w gimnastyce. Myślę, że to takie marzenie każdej trenerki i następny etap mojej przygody z gimnastyką. Ale przede wszystkim chciałabym, aby jak najwięcej dziewczynek miało szansę poznać tę piękną i jakże niedocenianą i mało znaną w naszym kraju  dyscyplinę. Nie wszystkie dziewczynki będą mogły zostać świetnymi zawodniczkami, ale będą miały one swoją pasję, którą kochają, cele, do których będą mogły dążyć i wiele innych korzyści, jak choćby ładna, szczupła i wyprostowana sylwetka. Chciałabym jak najwięcej dziewczynek „zarazić” może nie tylko gimnastyką, ale zamiłowaniem do ruchu i estetyki.

Dziękuję za rozmowę.

Z Magdaleną Gawarą rozmawiała Magda Zaporowska

Zdjęcia: z archwium M. Gawary

Magdalena Gawara - absolwentka Krakowskiej Akademii Wychowania Fizycznego, trenerka II klasy gimnastyki. Instruktorka gimnastyki sportowej oraz gimnastyki artystycznej, a także sędzia gimnastyki artystycznej. Wieloletnia zawodniczka Krakowskiego Klubu MKS Krakus, reprezentantka Polski na Mistrzostwach Świata i Europy. Prowadzi zajęcia gimnastyki artystycznej dla dziewcząt, uczy WF-u w szkole podstawowej, a także współpracuje z agencjami artystycznymi, występując na galach, bankietach i imprezach promocyjnych. Półfinalistka 5. edycji programu TVN "Mam talent". www.magdalenagawara.pl

 

Opublikowano w: Wywiady

Czytaj także

Powrót do idei sportu w formie rekreacji jest ważny – rozmowa z trenerem

Warto przywrócić znaczenie gminnym zawodom sportowym, lekkoatletycznym czwartkom dla każdego, sportowi dla zabawy, a nie wyniku. Jestem przekonany, że to sposób na przyciągnięcie dzieci na WF – mówi Marek Kalinowski, były nauczyciel WF, obecnie trener kobiecych zespołów piłkarskich i animator sportu powszechnego dla dzieci i młodzieży.

Biegająca z psami – rozmowa z petsitterką Joanną Szeler

Zanim adoptowałam pierwszą sunię, już biegałam maratony, jeździłam na rowerze MTB i szosowym, pływałam i brałam udział w zawodach masters oraz uprawiałam triathlon – mówi Joanna Szeler, petsitterka biegająca z psami.

Bieganie mnie kręci – rozmowa z Damianem Matyszczakiem

W minionym roku z tatą i bratem zdobyliśmy brąz na biegu rodzinnym w Radziejowicach pod Grodziskiem Mazowieckim, a ja indywidualnie srebro w biegu Wielka Ursynowska - mówi Damian Matyszczak, czternastolatek, który od dwunastu lat choruje na cukrzycę typu 1, a na początku 2014 roku zaczął biegać. 

Curling, czyli szachy na lodzie - rozmowa z Katarzyną Selwant

W curlingu liczy się wysiłek mentalny, opracowanie strategii, taktyki, przewidywanie ruchu przeciwnika, jednym słowem – myślenie. Dlatego właśnie curling nazywany jest szachami na lodzie  – mówi Katarzyna Selwant, psycholog sportowy oraz reprezentantka Polski na Mistrzostwach Europy w curlingu, która wraz ze swoją drużyną, zdobyła trzykrotnie Mistrzostwo Polski w tej dyscyplinie.

Capoeira dla każdego – rozmowa z Ricardo Marquesem

Stworzyłem autorski program Capoeira dla dzieci, a właściwie Capoeira dla rodzin, czyli zajęcia, w których rodzice mogą ćwiczyć capoeirę wraz ze swoimi dziećmi, bez względu na wiek – mówi Ricardo Marques.

Skomentuj

Upewnij się, że pola oznaczone wymagane gwiazdką (*) zostały wypełnione. Kod HTML nie jest dozwolony.

UWAGA! Ten serwis używa plików cookies i podobnych technologii. Brak zmiany ustawień przeglądarki oznacza zgodę na to. Więcej informacji o plikach cookies w dziale Regulamin.