konkurs link

newsletter

  • 23.9.2018, Imieniny obchodzą: Tekla, Bogusław
 
 

Etapy rozwoju a aktywność fizyczna

Etapy rozwoju a aktywność fizyczna

W życiu człowieka wyodrębnia się kilka okresów – etapów rozwojowych. Możemy je podzielić na okres prenatalny (od poczęcia do narodzin) oraz okres postnatalny (od narodzin do śmierci), w skład którego wchodzą: okres noworodkowy, niemowlęcy, poniemowlęcy, przedszkolny, szkolny, dojrzewania, młodzieńczy, dojrzały i starości. Każdy z nich, a w szczególności te pierwsze, pełnią ważną rolę i są charakterystyczne dla siebie pod względem procesów,  jakie zachodzą w naszym ciele oraz zmian w sferze psychofizycznej.

Do okresu młodzieńczego w organizmie dominują procesy anaboliczne (syntezy, wzrostu) nad katabolicznymi (rozpadu). W okresie dojrzałości procesy te równoważą się, natomiast w okresie starości przeważają procesy kataboliczne.

Okres przedszkolny (od 3. do 6. roku życia) charakteryzuje się nieproporcjonalną budową ciała – stosunkowo duża głową, krótką szyją i długim tułowiem. Duże grupy mięśniowe są dobrze rozwinięte a mniejsze słabo. Jest to okres pewnej stabilizacji procesów rozwojowych po narodzinach i okresie niemowlęcym, w których dziecko bardzo szybko rośnie. Pod względem motorycznym przedszkolaki szybko się męczą i szybko odpoczywają, wykonują ruchy globalne, swobodne i całym ciałem. Występuje u nich tzw. rozrzutność ruchowa – ruchy dodatkowe oraz duża gibkość. Psychofizycznie w tym okresie dzieci mają trudności w skupieniu uwagi na dłuższy czas, cechują się dużą wyobraźnią, spontanicznością, emocjonalnością (szybkie przechodzenia z płaczu do śmiechu i odwrotnie), a także zjawiskiem „głodu ruchowego”. Warto podkreślić, że w tym okresie przedszkolaki odczuwają potrzebę wyróżnienia – pochwały.

Proponowane aktywności: wszystkie aktywności ogólnorozwojowe  (mogą  to być sporty zespołowe, jeżeli trenerzy kładą odpowiedni nacisk na ćwiczenia ogólnorozwojowe) oraz  zajęcia gimnastyczne, zajęcia krótkie (max 45minut), optymalnie 2x w tygodniu.

Okres szkolny możemy podzielić na dwa etapy – pierwszy od 7. do 9. roku życia i drugi od 9. do 13. roku życia. W pierwszym odnotowujemy systematyczne, lecz powolne przyrosty roczne wysokości i ciężaru ciała. Wzmacnia się kościec, a mięśnie stanowią ok. 27% masy ciała.

Dziecko cechuje względna dojrzałość ruchowa, wykonywane ruchy są już harmonijne i rytmiczne. Uwidacznia się wzrost sprawności ogólnej. Dziecko nadal szybko się męczy i szybko odpoczywa. Pod względem psychomotorycznym maluchy charakteryzują się dużą wyobraźnią, fantazją, pobudliwością i ładunkiem emocji. Podobnie jak w poprzednim okresie dziecko pragnie się wyróżnić, mocno odczuwa zadowolenie z sukcesu i jest bardzo ruchliwe (głód ruchu). W drugim etapie budowa ciała staje się proporcjonalna, następują mniejsze przyrosty długości, a większe masy ciała. Dziecko wkracza w tzw. apogeum motoryczności. Jego ruchy cechuje płynność, efektowność, harmonia w połączeniu z dobrą szybkością, zwinnością i poczuciem rytmu. Jest to okres wczesnej specjalizacji sportowej. Dzieci szybko przyswajają umiejętności, są wszechstronnie zainteresowane, a umiejętność koncentracji prowadzi do większej wytrwałości i systematyczności.

Proponowane aktywności: nadal wszystkie aktywności ogólnorozwojowe, powolne kierunkowanie na konkretne dyscypliny sportowe (piłka nożna, koszykówka, pływanie, itp.), treningi 2-3 x w tygodniu po 60-75 minut. Można powoli wprowadzać udział w rywalizacji sportowej.

Okres dojrzewania jest zróżnicowany pod względem płciowym. Wcześniej dojrzewają dziewczynki (11,6 – 16,6 roku życia) a później chłopcy (13,6 – 15,6). W tym okresie następują szybkie przyrosty wysokości ciała (tzw. skok pokwitaniowy), gdzie najszybciej rosną stopy, podudzia, uda, kończyny górne i tułów. W związku z tym dochodzi do dużych dysproporcji w budowie ciała i opóźnionego rozwoju narządów wewnętrznych  (serce i płuca). Ruchy ponownie stają się niezgrabne, pozbawione płynności i harmonii, a dodatkowo towarzyszą im przyruchy. U chłopców dominuje moc, siła, szybkość. Uprawianie sportu przed okresem dojrzewania w mniejszym stopniu zakłóca motorykę w okresie pokwitania. Jest to niezwykle trudny okres dla dziecka, charakteryzujący się niską odpornością układu nerwowego, niechęcią do wysiłku, konfliktami z rodziną i otoczeniem, zaburzonymi procesami pobudzania i hamowania.

Proponowane aktywności: treningi konkretnej dyscypliny sportu, można wprowadzać ćwiczenia siłowe – ale tylko z ciężarem własnego ciała! Treningi 3-4 x w tygodniu po 90minut oraz  regularny udział w rywalizacji sportowej.

Okres młodzieńczy rozpoczyna się z chwilą zakończenia okresu poprzedniego.

Przynosi z sobą stabilizację, harmonię i równowagę psychiczną. Następuje doskonalenie funkcji organizmu i szczyt możliwości biologicznych. Po 14.-16. roku życia dominuje szybkość, koordynacja, skoczność i szybkość reakcji. Mięśnie stanowią ok. 33% masy ciała. Młodzież w tym wieku należy wdrażać do samokontroli i samooceny.

Proponowane aktywności:  specjalizacja w obrębie konkretnej dyscypliny sportu, można i powinno się rozpocząć treningi siłowe całego ciała, treningi 4-5 x w tygodniu po 90-120minut oraz  regularny udział w rywalizacji sportowej.

Opisane okresy są niezwykle istotne. W trakcie ich trwania mamy olbrzymi wpływ na świadome kształtowanie u dzieci poprawnych nawyków. Między 3. a 6. rokiem życia należy zadbać o wszechstronne zainteresowanie ruchem, wykorzystując zjawisko głodu ruchowego, tak by późniejszy rozwój intelektualny zapoczątkowany w szkole podstawowej, równoważony był aktywnością fizyczną. Należy pamiętać, że potencjał motoryczny i fizyczny ukształtowany do okresu młodzieńczego i jego racjonalnie utrzymywany w okresie dorosłości procentuje na starość. Niestety ten ostatni okres charakteryzuje się znaczącą redukcją wszystkiego, co wypracowaliśmy. Dlatego, by skutecznie i znacząco go opóźnić i złagodzić, należy modelować w najmłodszych chęć i potrzebę aktywności fizycznej, promować aktywne spędzanie czasu wolnego na świeżym powietrzu i zachęcać do treningów. W dobie siedzącego trybu życia jest to sprawa kluczowa, nie tylko dla dzieci, ale również i dla dorosłych.

Trener Przedszkolaków Polonii Kraków Łukasz Matyjasz więcej tekstów dla rodziców na www.poloniakrakow.pl


Opublikowano w: Sportowa czytelnia

Czytaj także

„Gol! Przewodnik po mistrzostwach świata”

   
Dwukropek po raz kolejny zaprasza w podróż pełną dobrej zabawy, faktów nieoczywistych i fantastycznych przygód. „Gol! Przewodnik po mistrzostwach świata” to najnowsza pozycja spod znaku uśmiechniętej buźki – która zachwyci każdego, ale szczególnie najmłodszego fana piłki nożnej oraz miłośnika dobrych książek! Książka przygotowana jest w kontekście nadchodzących Mistrzostw Świata w piłce nożnej w Rosji. Swoją premierę będzie miała w 18 kwietnia 2018 roku.

„Judo, nie tylko dla dzieci” - recenzja książki

Dzieci uczestniczą w różnych zajęciach dodatkowych. Niektóre, zwłaszcza dziewczynki, chodzą na balet, chłopcy wybierają piłkę nożną, inne uczą się języków obcych, kolejne próbują swoich sił na basenie. A znacie kogoś kto trenuje judo? Ja nie, a okazuje się, że to doskonała propozycja dla najmłodszych. Dzięki judo rozwiną sprawność i wytrzymałość oraz nauczą się dyscypliny, wytrwałości, punktualności i dobrych manier.

Przedszkola Legii - już siedem ośrodków w Warszawie!

Po Śródmieściu, Grochowie, Bemowie, Mokotowie, Ursynowie i Wawrze przyszła pora na Targówek. Na boisku przy Łabiszyńskiej w sobotę odbyły się pierwsze zajęcia Piłkarskich Przedszkoli Legii. W inauguracyjnym treningu uczestniczyło ponad 70 dzieci!

Dla ciała i ducha – recenzja książki "Joga dla dzieci. Poradnik dla rodziców i nauczycieli"

Joanna Jakubik-Hajdukiewicz w niezbyt obszernej książce pt. „Joga dla dzieci. Poradnik dla rodziców i nauczycieli” przedstawiła metody pracy z dziećmi za pomocą jogi, zestaw podstawowych asan (pozycji), elementy urozmaicające zajęcia oraz korzyści płynące z ćwiczenia jogi przez dzieci, zarówno w sferze ciała, jak i psychiki.

Z dzieckiem na narty… - dobór sprzętu, odzieży i akcesoriów dla małych narciarzy

Narciarstwo to dyscyplina sportowa, która bez wątpienia może uchodzić za sport rodzinny. Najważniejsze  są tu więzi, które powstają podczas niezapomnianych wspólnych wypadów na narty, chwil spędzanych na stokach, ferii czy weekendów. Jeśli, jako rodzice, jesteśmy zapalonymi narciarzami, to tym bardziej – w naturalny sposób – zaszczepimy w dziecku tę pasję.

Skomentuj

Upewnij się, że pola oznaczone wymagane gwiazdką (*) zostały wypełnione. Kod HTML nie jest dozwolony.

UWAGA! Ten serwis używa plików cookies i podobnych technologii. Brak zmiany ustawień przeglądarki oznacza zgodę na to. Więcej informacji o plikach cookies w dziale Regulamin.